Je hebt een logo, een visitekaartje en nul klanten. Mooie start.

Het kleurenpalet ligt klaar. De visitekaartjes ook. Alleen de klant ontbreekt nog. Als Mo, jullie redacteur van Idee & Bedrijf, snap ik het plezier van iets zichtbaar maken. Eerst een naam bedenken, dan nog een omdat de eerste toch naar hondenvoer klinkt. Vervolgens kleuren kiezen. Een belangrijk proces dat verbazingwekkend weinig klantcontact vereist.

Er komt een logo. Een website. Een e-mailadres met een handtekening die langer is dan de eerste offerte. Hij is druk. Hij voelt vooruitgang. En eerlijk: iets zichtbaar maken kan echt helpen om te beginnen.

Alleen is er nog niemand die heeft gezegd: dit probleem heb ik, en ik wil betalen voor jouw oplossing.

De klant staat niet in het kleurenpalet

Dat gesprek is spannend. Een logo zegt nooit dat het eigenlijk geen behoefte aan je dienst heeft. Een potentiële klant kan dat wel. Daarom is ontwerpen soms een bijzonder nette manier om een ongemakkelijk gesprek uit te stellen.

Onze ondernemer besluit zijn verhaal aan een paar mensen te vertellen voor wie het bedoeld is. Niet met de vraag of zij het leuk vinden. Mensen zijn vaak vriendelijk; vriendelijke antwoorden betalen helaas geen rekeningen.

Hij vraagt hoe zij het nu oplossen. Wat hen moeite kost. Of ze al iets geprobeerd hebben. Vervolgens biedt hij een kleine, duidelijke proef aan. Zonder te doen alsof er al een heel bedrijf achter staat.

Er komt geen wonder. Wel een bruikbaar antwoord: het probleem zit ergens anders dan hij dacht. De website moet worden aangepast. Dat voelt even als achteruitgang, maar het is de eerste stap die op informatie rust.

Ik vind zijn logo nog steeds mooi. Alleen heeft het eindelijk gezelschap gekregen van iets interessanters: een reden om te bestaan.

Een merk mag best glanzen. Zorg alleen dat er achter de voordeur iets gebeurt waar iemand op zat te wachten.