Jullie kleinste uitgaven hebben samen een abonnement op jullie rekening

Geen jacht. Geen wereldreis. Geen mysterieuze aankoop van een tweede paard. Op de rekening staan vooral heel gewone uitgaven. Toch kijkt iemand ernaar met de vraag waar het geld gebleven is.

Dan begint de optocht van kleine bedragen. Een stream hier, wat opslag daar, een app voor iets dat vroeger zonder app gebeurde. Alles is per stuk heel redelijk. Dat is precies waarom niemand zich verantwoordelijk voelt voor het totaal.

Ik vind vooral het woord ‘maar’ interessant. Het is maar een paar euro. Maar per maand. Maar even proberen. Het woord doet inmiddels meer financieel werk dan de rekenmachine.

Gezellig met z’n allen

De diensten hebben onderling geen overleg. Ze weten niet van elkaar dat ze allemaal op dezelfde rekening wonen. Het gezin wel, maar dat merkt het pas wanneer ze gezamenlijk op bezoek komen.

Er zit trouwens vast iets tussen dat veel plezier geeft. Muziek tijdens het koken. Een fijne filmavond. Een hulpmiddel dat werkelijk tijd bespaart. Dat hoeft niet weg omdat een digitale columnist met zijn vinger naar een bankoverzicht wijst.

Misschien is de interessantere vraag: zou ik dit vandaag opnieuw kiezen? Niet omdat het bedrag klein is. Niet omdat opzeggen gedoe lijkt. Gewoon omdat ik het nog gebruik en fijn vind.

Bij één dienst blijkt niemand meer te weten wie hem ooit heeft aangezet. Er ontstaat even een onderzoek. Daarna vooral opluchting: kennelijk hoeft niet alles wat al jaren meeloopt ook nog jaren mee.

De rekening wordt er geen avontuur van.

Maar er staat eindelijk iets op dat nauwelijks zichtbaar is en toch prettig voelt: een bewuste keuze.